Յոթերորդ Մրցույթ/Չափածո-5

Ли д’арк

 

 

Անցյալի անցակետում

Այս անցյալը
Կարծես լինի անցակետ`
Մի սահմանի անցած,
Որն անցնելու համար,
Թերևս, քիչ է գրավելը…
Ու մի բան էլ ավել…
Այս անցյալը
Կարծես լինի հանցակետ`
Մի հանցանքի չկատարած,
Որ ջնջելու համար
Քիչ է օրենսգիրքն այրելը…
Ու մի բան էլ ավել…
Այս անցյալը
Կարծես լինի հանցագետ,
Որին խոսքի վերջում անգամ
Թերի է թվում երկու կետը…
Ու մի բան էլ ավել`
Երրորդն է դնում միշտ այդ (տ)գետը:

 5 պակաս

Ուրիշ ես դու,
Ինչպես վերացող մի հոգետեսակ,
Որ իր եզակի էության խորքում
Թվում է իրեն թերի ու կիսատ…
Կանչում ես դեպի քո տուն հեռավոր,
Ու կանչդ, ինչպես հոգևոր սոսինձ,
Կպչում է բախտիս` կապույտ, մենավոր…
Եւ դու`ուժեղս, գողանում ես ինձ
Բոլոր- բոլորից…
Մոլորակիդ Լուսինն եմ դառնում,
Դառնում ես դու մի ամբողջ աշխարհ:
Իմ կույր հոգով լույսին եմ հառնում`
Սիրո մեջ դառնում մի փոքրիկ նշխար…
Թշվառ ու դժվար…
Ուզում եմ միայն մի բան հասկանալ.
Իրականում դու կաս… թե չկա~ս…
Իսկ Ժամացույցիս սլաքը մի դար
Կանգնած է տեղում` Կյանքից հինգ պակաս…

Advertisements

One thought on “Յոթերորդ Մրցույթ/Չափածո-5

Ձեր Կարծիքը

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s